|
Trofeusy i muszlowce – razem, czy osobno? |
|
Redaktor: Krzysztof Mrzygłód
|
|
10.09.2008. |
|
Mnogość i różnorodność gatunków ryb, zamieszkujących Jezioro Tanganika oraz coraz większa dostępność wielu z nich na naszym rynku akwarystycznym powoduje, że często w jednym zbiorniku pływają obok siebie ryby, których zachowanie, preferencje żywieniowe, wielkość, temperament itp. znacznie różnią się od siebie.
|
|
|
Redaktor: Lechosław Łątka
|
|
10.09.2008. |
|
Tropheus to endemiczny rodzaj gatunków wyspecjalizowanych pyszczaków, glonożerców z jeziora Tanganika. Ryby można spotkać w kamienistej przybrzeżnej strefie, która jest najczęściej gęsto porośnięta glonami. Niewielka odległość od tafli wody powoduje, że miejsca te charakteryzują się dobrym nasłonecznieniem i silnym napowietrzeniem. Większość trofeusów występuje na głębokości od 4 do 8 metrów. Wyjątek tu stanowi Tropheus duboisi, który żyje na głębokościach od 7 do 15 metrów. Na północ od miejscowości Kalambo przedstawicieli rodzaju Tropheus spotykano nawet na głębokości 20 metrów. Powodem takich zachowań jest duża przejrzystość wody, dzięki temu na takiej głębokości mogą rozwijać się glony (H.J. Herrmann). Wśród skał znajdują one schronienie, jak również są to miejsca odbywania tareł. Gatunek ten raczej przywiązany jest do określonego obszaru skalistego dna i nie występują wędrówki ryb (wyjątek stanowi T. duboisi). Obszary występowania gatunków rozdzielone są pasami piaszczystego dna, ciągnącymi się do 10 kilometrów wzdłuż brzegu jeziora. Powoduje to powstanie lokalnych form barwnych w obrębie rodzaju Tropheus.
|
|
|
Redaktor: Lechosław Łątka
|
|
20.08.2008. |
|
Pierwotnie artykuł ukazał się w miesięczniku NASZE Akwarium nr 17/2001. Przedstawiam go poniżej z niewielkimi uzupełnieniami i zmianami.
Cyprichromis leptosoma swoim wyglądem nie przypomina typowych pyszczaków z jeziora Tanganika, a raczej podobne są do ryb karpiowatych. Ciało ich jest silnie wydłużone. Gatunek ten występuje w jeziorze w wielu formach barwnych. Dymorfizm płciowy jest u tego gatunku silnie zaznaczony. Samce są jaskrawo wybarwione. U większości odmian płetwa ogonowa jest koloru żółtego. Różnice pomiędzy poszczególnymi odmianami dotyczą ubarwienia tułowia oraz płetwy grzbietowej. Przy wielkości ryb ok.4-5 cm. różnice w płci są już widoczne. U młodych samczyków różnice te widać po wybarwiających się płetwach ogonowej i grzbietowej. Samice są jednolicie ubarwione na kolor beżowy. Najlepiej kolory C. leptosoma można oglądać w zbiornikach niezbyt silnie oświetlonych, z miejscami zaciemnionymi np. roślinami.
Czytaj całość
|
|
|
|
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 25 - 28 z 39 |
